ARENBERG

De Teddy’s, vetkuiven en de geest van de Elvis Presley van de fifties zijn weer van de partij in Violent days, een gestileerde docufictie in zwart-wit over de Franse rockabilly-scène. Al zeggen we er meteen met een shake in de heupen bij dat dit geen gewone muziekfilm is. Want Lucile Chaufours inventieve duik in deze subcultuur is ook een politieke film met een sterk uitgesproken sociaal accent.

De door de Amerikaanse Droom gefascineerde rock’n’roll-fans die Chaufour volgt – via interviews op de werkvloer en een fictieverhaal over drie kerels en een blonde pin-up die met de wagen op weg zijn naar een concert in Le Havre – komen allemaal uit het arbeidersmilieu. Voor hen is rock dus nog een echte vorm van rebellie en een bepaald idee van vrijheid maar ook een soort vlucht en uitlaatklep voor geweld. Net die rock is cool-attitude wordt doorprikt want dit rockdrama is evengoed een subtiele analyse van een geconditioneerde klasse.