ARENBERG

La Jetée
Chris Marker werd in 1921 in Frankrijk geboren als Christian François Bouche-Villeneuve. De naam Marker zou hij hebben ontleend aan de ‘Magic Marker’ pen. Marker is erg op z’n privacy gesteld: hij geeft geen interviews. Zijn portret is de foto van een kat. Marker gaat dit jaar zijn 6e decennium als filmmaker in. Tijd dus voor een overzicht. Het begon in 1960 met La Jetée, een kortfilm die meteen ook zijn enige echte fictiefilm is (en Terry Gilliam inspireerde voor 12 Monkeys, uit 1995). De film bestaat volledig uit een fotomontage, uitgezonderd één bewegend beeld.
Niet echt een artistieke keuze, beweert Marker zelf. Hij kon tijdens de opnamen slechts één namiddag een filmcamera lenen. “Dit is het verhaal van een man getekend door een beeld uit zijn jeugd”. Zo begint de fotoroman. In een post WOIII wereld, vernield en uitzichtloos, gaat hij op zoek naar dat utopisch verleden.

Sans Soleil
“Omdat ik weet dat tijd voortdurend tijd is/En plaats altijd en alleen maar plaats”. Zo opent één van de bekendste films van Chris Marker, Sans soleil (1982). Chris Marker had met dichter T.S Eliot niet alleen een liefde voor katten gemeen. Het citaat van Eliot past ook uitstekend bij het belangrijkste thema van Marker: de rol van de filmmaker als geschiedschrijver en de (on)mogelijkheid om met beelden de wereld te verbeteren of te veranderen. Marker is een veelzijdig artiest. Met Sans soleil verlaat hij de grenzen van de documentaire. Het werd een montage van fictie, documentaire en filosofisch commentaar, een mix die een gevoel van vervreemding en zelfs sciencefiction oproept. Belangrijke thema’s zijn Japan, Afrika, (het wissen van) geheugen en tijdreizen. In het midden zit een sequentie die zich afspeelt in San Francisco en herinnert aan Hitchocks Vertigo (1958).