ARENBERG

Damned ! L’écran Total bestaat al twintig jaar. Wie had dat ooit gedacht ?

Zeker wij niet toen we beslisten om gedurende de ‘dode zomermaanden’ een filmevenement te programmeren met films van vroeger en nu, onuitgegeven pareltjes, markante hernemingen, beroemde of onbekende klassiekers. Hoe kunnen we deze verjaardag beter vieren dan met een blik in de achteruitkijkspiegel ? En door de nadruk te leggen op enkele tendensen die de laatste twintig jaar vooral gekenmerkt hebben: de ontdekking van de Iraanse film, de bloei van de Aziatische cinema. Of de intrede van enkele nieuwkomers die ons ondertussen zeer vertrouwd zijn en naar wiens nieuwe films we altijd uitgekeken hebben omdat ze een nieuwe manier uitgevonden hebben om naar de wereld te kijken en om vorm te geven aan die blik.

Of twintig cineasten van 29 tot 73 jaar oud, drie generaties regisseurs die zich de laatste twintig jaar gereveleerd en ontwikkeld hebben of het ook volgehouden hebben. Twintig films die ons meenemen op reis van China naar de VS, van Rusland naar het Midden- Oosten, van Frankrijk naar Engeland, van Finland naar Italië. Twintig prominente cineasten die ons op een of andere manier getekend hebben en terug te vinden zijn in de programmatie sinds de geboorte van L’Ecran Total. Deze zomer zijn ze er opnieuw, soms met een onuitgegeven film, vaak met een film die nog nooit voorgesteld werd in het kader van L’ET maar waar we al jaren van droomden om hem te mogen vertonen. Ze zijn nog steeds actief. Ze liggen ons nog steeds nauw aan het hart.

‘Et quand on aime, on a toujours vingt ans’.